Mijn oprecht medeleven aan familie en vrienden. Ik wens jullie veel moed en sterkte toe om dit afscheid samen te verwerken. In KITO leerde ik zo’n 38 jaar geleden Herman kennen als een fantastische collega. We deelden dezelfde gang. Die van de algemene vakken. Ik herinner mij onze gesprekken levendig. De vele plannen die hij maakte als natuurgids. Of om Grieks te gaan studeren. Toen hij met pensioen ging, stond hij erop dat ik zijn TV erfde. En zo kreeg mijn lokaal eindelijk een vast TV toestel en kon ik er videobanden afspelen. Wat een luxe. Met dank aan collega Herman. Die TV was een afdankertje die hij van thuis naar zijn lokaal in KITO had verhuist. Ik herinner mij ook nog een ontmoeting met Herman in het station van Vilvoorde. Met zijn vrouw. Ze vertrokken op reis naar Griekenland. Hij ging er zijn Grieks oefenen. Herman was een fijne collega en zo zal ik hem blijven herinneren. Eén van de echte anciens van KITO. Rust in vrede Herman.