Beste Hugo,
hoewel ik jullie muziek apprecieer, moet ik toch bekennen dat ik niet jullie allergrootste fan ben. Toch sta ik er bij het overlijden van Nicole op om u te condoleren. Jullie kwamen mij immer sympathiek en warm over. Niet alleen als koppel onder elkaar, maar ook naar de buitenwereld toe. Jullie waren als het ware de (groot)ouders van alle Vlamingen. Daarom voelt het overlijden van Nicole voor ons allemaal toch ook wat als een persoonlijk verlies.
En dat verlies moet voor u dus enorm zijn. Als ik u een troostende gedachte mag meedelen: twee mensen die zo intens samengeleefd hebben, hebben onvermijdelijk ook een enorme invloed op elkaar gehad. Zoals twee naburige bomen in elkaar verstrengeld geraken. Als een van beide zou sterven, laat dat littekens achter in de andere boom, maar tegelijk blijft net daardoor ook een deel van de ene boom in de andere overleven. Bij jullie is dat net zo. Voor mij blijft het duo “Nicole en Hugo” dus toch bestaan, ook al is Nicole fysiek uit ons midden weggenomen.
Ik hoop dat u troost kunt putten uit de warmte die u van iedereen rondom u mag ontvangen en uit de mooie herinneringen die u heeft.