Wanneer ik terugdenk aan “ons moe” ,zoals Bie haar noemde, ga ik terug naar lang geleden: de vioolrepetities in de veranda, de klassieke muziek in huis; hoe ze ons -Bie en mezelf- vermaande stil te zijn wanneer we teveel lawaai maakten in de blokperiode van broers en zus 🙂 of hoe ze ons soms op woensdagmiddag kwam afhalen na de les, wachtend op de parking van de Colruyt . Jullie hebben haar met z’n allen enorm gesteund na het overlijden van jullie vader. Onze oprechte deelneming. Tinne en Steven