Beste mensen,
Hartelijk dank om ook de facebook vrienden in te lichten omtrent het overlijden van jullie moeder.
Bij deze presenteer ik jullie mijn innige deelneming en wens ik jullie veel sterkte bij het verwerken van jullie verdriet.
Arlette en ik kenden elkaar van het Atheneum van Brussel, zelfde jaar, andere richting. Mijn leuke herinnering aan Arlette gaat ook terug naar een studieweek in Nederland met onze leraar Nederlands, Antoon Van Hoogenbempt, bijgenaamd “Patje”. Deze selecteerde elk jaar een groepje leerlingen uit de twee hoogste jaren en dan nam hij ons mee naar een Volkshogeschool in Drente.
Naast het programma raakten wij natuurlijk ook onderling in de groep en individueel aan de praat over vanalles wat 18-jarigen zoal bezighoudt en zo leerden we elkaar, ook Arlette en ik, beter kennen en appreciëren.
Door die goede herinneringen gesterkt vond ik het dan ook bijzonder leuk om een jaar of vijf geleden terug in contact te komen via Facebook. Na het Atheneum waren we elkaar immers totaal uit het oog verloren. We zijn nog van plan geweest om eens samen te gaan eten in de Cochaux op de Lambermontlaan. Maar toen was er een kapotte heup en toen werd het Corona en ook het spreekwoordelijk drukke leven van 60+ers werkte niet mee. Niet erg, het moest misschien ook allemaal niet zo dringend en hoe dan ook, de lieve herinnering blijft en zal ik koesteren.